AUTOCULT #01023 Bugatti Type 40 Boattail Speedster

1/43 #01023 Bugatti Type 40 Boattail Speedster (F, 1927)

Maluch marki Bugatti

Konstrukcje typu „boattail” charakteryzują się smukłą, zwężającą się tylną częścią karoserii inspirowaną kształtem rufę łodzi. W tamtych czasach Bugatti często sprzedawało swoje samochody jako same podwozia z silnikiem. Klienci zamawiali nadwozia od renomowanych producentów karoserii, a wersje boattail były szczególnie popularne wśród zamożnych nabywców. Co najmniej jedno Bugatti 40 zostało w wyposażone w ten typ nadwozia przez — niestety nieznanego — konstruktora autokarów, ponieważ Typ 40 w zamyśle był czteroosobowym sedanem. Cechą szczególną tego niewielkiego, ważącego od 800 do 900 kg samochodu było to, że miał tylko jedne drzwi.

Typ 40 został po raz pierwszy wyprodukowany 25 czerwca 1926 r. i miał być następcą Typu 23 — jak podaje fabryczna kronika. Umieszczony w przodu czterocylindrowy chłodzony wodą silnik o pojemności skokowej nieco poniżej 1500 cm³ dysponował (przekazywaną za pośrednictwem czterobiegowej skrzyni na tylne koła) mocą 45 KM przy 4500 obr./min i do złudzenia przypominał popularną wówczas jednostkę napędową wywodzącą się z Typu 35. Szczególną cechą nowszej konstrukcji były zawory — każdy cylinder otrzymywał mieszankę benzyny i powietrza przez dwa zawory dolotowe, podczas gdy spaliny były odprowadzane do układu wydechowego tylko przez jeden zawór. Pojazd rozwijał maksymalną prędkość 125 km/h — w zależności od rodzaju nadwozia. Tak więc „małe Bugatti” nie było powolne w swojej klasie.

Fabryka w Molsheim zakończyła wytwarzanie tego modelu w maju 1931 r., wyprodukowawszy około 800 egzemplarzy Typu 40. Znawcy tematu podają trzy różne liczby wyprodukowanych pojazdów: jedni mówią o 765 pojazdach, inni o 860 pojazdach, a jeszcze inni o 775 pojazdach. Samochody dostarczano nawet do Brazylii, Tunezji, Australii, Czechosłowacji, Niemiec czy Argentyny, ale większość aut znalazła nabywców na terenie Francji.