Audi Typ K Stromlinie Jaray

1/43 #04041 Audi Typ K Paul Jaray (D, 1923)

 Prędkość? Bez znaczenia!

 Wyobraźmy sobie, że samochód mógłby jechać prawie 35 km/h szybciej niż jego pierwowzór – i to tylko dzięki zmianom w konstrukcji nadwozia. We współczesnych czasach byłby to niezły chwyt marketingowy, ale sto lat temu wydawało się to kompletnie nieistotne.

 Tak było w przypadku Audi, kiedy w 1921 roku podczas targów motoryzacyjnych w Berlinie producent ten zaprezentował swój samochód osobowy należący do wyższej klasy średniej – Audi 14/50 KM Typ K. Jeśli chodzi o względy wizualne, pojazd ten nie odbiegał od ówcześnie panujących trendów, czyli mówiąc w skrócie: był po prostu kanciasty. Potężna osłona chłodnicy z dwoma dużymi reflektorami po jej obu stronach stawiała opór powietrzu w takim samym stopniu, jak pionowo zamocowana przednia szyba.

 Dwa lata później – w 1923 roku – pionier pojazdów o aerodynamicznych kształtach, Paul Jaray, dokonał czegoś wyjątkowego. Na podwoziu Audi K osadził niezwykle opływową karoserię, którą zaprojektował, inspirując się własnymi badaniami nad sterowcami. Trzeba dodać, że we wczesnych lat dwudziestych XX wieku nadwozie autorstwa Jaraya było rewolucyjne – zmieniony wizualnie Typ K w niczym nie przypominał swojego pierwowzoru. Kierownictwo Audi odniosło się z dużą dozą rezerwy do futurystycznie wyglądającego samochodu. Przed uruchomieniem produkcji na dużą skalę szefowie firmy musieli uzyskać pewność, że pojazd o tak przełomowym wyglądzie uda się sprzedać. Nawet obniżenie zużycia paliwa i zwiększenie prędkości maksymalnej z 95 km/h do – jak na owe czasy ogromnej – prędkości (wynoszącej 130 km/h) nie były w stanie przekonać żadnego nabywcy. Na osiągach nie dało się bowiem wówczas zarobić.

 Jaray usilnie starał się sprzedawać prawa do własnych patentów i nawiązywać współpracę z różnymi producentami, ale okazało się to trudniejsze, niż się spodziewał: ludzie w tamtych czasach chcieli monumentalnych samochodów o pudełkowatym kształcie.