BMC 1800 Pininfarina yellow, 1:43 Autocult #06066-1

Prototyp nie do przyjęcia

W latach 60. XX wieku Austin 1800 był jednym z najpopularniejszych samochodów osobowych w Wielkiej Brytanii. Zdając sobie sprawę z faktu, że konstrukcja auta jest przestarzała, kierownictwo firmy Austin zleciło włoskiej firmie stylistycznej Pininfarina opracowanie nowej karoserii.

Projekt powierzono włoskim projektantom Leonardo Fioravantiemu i Paolo Martinowi. W krótkim czasie obaj dizajnerzy opracowali nowy model nadwozia, opierając się na wynikach badań naukowych Wunibalda Kamma. Od lat Fioravanti fascynował się aerodynamiczną stylistyką, a w szczególności pracami tego szwajcarskiego speca do aerodynamiki, konstruktora i inżyniera. Fioravanti uważał, że Kamm był prawdopodobnie jedyną osobą, która wiedziała, jak osiągnąć znaczne zmniejszenie współczynnika oporu powietrza w samochodzie rodzinnym. Tak więc wraz z Martinem udoskonalili koncepcję Kamma w tunelu aerodynamicznym i zastosowali ją w odniesieniu do seryjnego Austina 1800, tworząc gotowy prototyp. I tak Pininfarina zaprezentowała prototyp w 1967 roku.

Brytyjczycy byli zdumieni klinowatym lekko opadającym nadwoziem typu fastback — było ono bardzo futurystyczne jak na tamte czasy, a jednocześnie zaprojektowane z myślą o produkcji seryjnej. Kolejną charakterystyczną cechą nowego samochodu była przestronna kabina pasażerska o opływowych kształtach z nietypowymi detalami, takimi jak reflektory umieszczone za szklaną osłoną. Jednak Brytyjczycy szybko odrzucili ten pomysł. Mimo że eksperci byli entuzjastycznie nastawieni do tego projektu, Austin nie zdecydował się na jego realizację. Znawcy tematu postrzegali przeprojektowanego Austina jako pionierską koncepcję europejskiej inżynierii motoryzacyjnej.