Dodge Deora

AutoCult odradza dawno zapomniane marki samochodów w miniaturowej formie. W ofercie znajdziemy modele wyróżniające się niezwykłym kształtem lub przełomową konstrukcją. Każdy model jest starannie wykonany ręcznie z żywicy, podlega ścisłej kontroli jakości i wykonany jest w limitowanej serii 333 sztuk.

Deora jest przeróbką standardowego dostawczaka Dodge A100 z 1964 roku. Ów legendarny samochód koncepcyjny powstał dzięki Mike’owi i Larry’emu Alexandrom z Detroit. Dwójka braci, wielkich miłośników hot rodów, skorzystała z usług Harry’ego Bradleya, który pracował w dziale projektowym w General Motors i pomógł im przenieść śmiały pomysł na deskę kreślarską. Wkrótce po zakończeniu prac koncepcyjnych bracia udali się do siedziby Dodge’a, gdzie poprosili o wsparcie finansowe w realizacji projektu. Udało się. Gotowy samochód zaprezentowano w rodzinnym mieście braci podczas Detroit Autorama w 1967 roku, gdzie zdobył dziewięć nagród, w tym Ridler Award.

Cechą szczególną tego niezwykłego pojazdu był brak drzwi. Wejście do kabiny – wymagające zresztą trochę gimnastyki – odbywało się od przodu po uniesieniu przedniej szyby (stanowiącej przekonstruowaną tylną klapę forda kombi z 1960 roku) przez skomplikowany mechanizm. Kierownicę przypominającą wolant tego wyglądającego niezwykle oryginalnie samochodu umieszczono pośrodku kokpitu, a większość wskaźników, np. ciśnienia oleju, poziomu paliwa, temperatury wody, po lewej stronie kierowcy. Przestrzeń ładunkowa w kształcie wanny, szlachetnie wyglądający złoty lakier, szerokie opony na błyszczących chromowanych felgach oraz sześciocylindrowy silnik o pojemności 2,8-litrów i mocy 102 KM, którą z czasem podniesiono ją do 116 KM idealnie oddawały futurystycznego ducha tamtych czasów.

Nazwa cudacznego pojazdu ma również swoją historię. Harry Bradley zaproponował nazwanie konstrukcji „XTAB” (Experimental Truck Alexander Brothers, czyli Eksperymentalna Ciężarówka Braci Alexandrów). „Deora” miała jednak powstać w wyniku usunięcia litery „b” z imienia „Debora”, choć część znawców tematu uważa, że nazwa jest niepoprawnie zapisaną wersją hiszpańskiego określenia „ze złota” – „de oro”.