Heylandt 1931 , 1:43 Autocult #07034

1/43 #07034 Heylandt (D, 1931)

Rakieta na kołach

Max Valier jest dobrze znany w środowisku konstruktorów, ponieważ ten urodzony w 1895 roku w Bolzano inżynier uważany jest za pioniera badań rakietowych, zwłaszcza w zakresie silników rakietowych na paliwo ciekłe. W styczniu 1930 roku 35-letni Max Valier otrzymał do swojej dyspozycji laboratorium w berlińskich zakładach Heylandta, które specjalizowały się w produkcji ciekłego tlenu. Jako pojazdu testowego użył samochodu, który nie został zaprojektowany z myślą o aspektach wizualnych i technicznych, ale wyłącznie pod kątem najwydajniejszego napędu i dużej prędkości.

17 kwietnia 1930 roku uruchomił pierwszy na świecie samochód z napędem rakietowym na paliwo ciekłe. Następnego dnia powtórzył prezentację na lotnisku Tempelhof, jadąc bolidem przez kilka minut. Niestety miesiąc później zginął w wyniku eksplozji podczas jazdy próbnej pojazdem z nowatorskim silnikiem napędzanym parafiną. Valiera uważa się więc za pierwszą ofiarę śmiertelną lotów kosmicznych.

Po śmierci śmiałka Walter Riedel wraz z inżynierami firmy Heylandt, Alfonsem Pietschem i Arthurem Rudolphem, podjął prace nad rozwojem silnika na paliwo ciekłe, a zespół skonstruował kolejny samochód rakietowy, który otrzymał przydomek „Hellhound”. W maju 1931 r. kierowca testowy przeprowadził pierwsze jazdy próbne na lotnisku Tempelhof. Układ napędowy pojazdu osadzono w drewnianej ramie i pokryto blaszaną karoserią, na którą składały się również owiewki wszystkich czterech kół.

O sukcesach tego samochodu rakietowego opatrzonego logo firmy Heylandt nic więcej nie wiadomo ponad to, że prawdopodobnie jedyna przeprowadzona jazda testowa odbyła się w maju 1931 roku. Żadne inne motoryzacyjne osiągnięcia tej berlińskiej fabryki nie są znane. Natomiast potencjał napędu rakietowego szybko dostrzegła niemieckie wojsko, którego inżynierowie na bazie dokonań Heylandta skonstruowali pierwsze na świecie pociski balistyczne znane pod nazwą V2.