VW VLK #7

1/43 #07028 VW VLK (#7) (D, 1947)

Opływowy volkswagen

Po II wojnie światowej sporty motorowe dość szybko powróciły od życia. Kierowca wyścigowy Kurt Kuhnke z Brunszwiku marzył o samochodzie wyścigowym. W inżynierze Volkswagena Walterze Hampelu szybko znalazł wspólnika, z którym mógł zrealizować swoje zamierzenia. Plan zakładał skonstruowanie sportowego bolidu z użyciem aerodynamicznego nadwozia i podzespołów pochodzących z fabryki z Wolfsburga. Duet Kuhnke i Hampel przedstawił pomysł głównemu konstruktorowi Volkswagena, Josefowi Kalesowi, w nadziei na otrzymanie od fabryki materiałów i profesjonalnej pomocy. Naczelnemu inżynierowi projekt przypadł do gustu, więc dwójce pomysłodawców zadeklarował wsparcie. Do prac nad jednostką napędową oddelegował konstruktora silników Gustawa Vogelsanga, który zajął się motorem, wydobywając z niego dodatkowe konie mechaniczne.

W warsztacie producenta karoserii Heinrich Schwen & Sohn powstał samochód wyścigowy z lekką ramą rurową, na której zamontowano aluminiowe nadwozie. Model samochodu przetestowano w tunelu aerodynamicznym Politechniki w Brunszwiku, gdzie wykonana z drewna kopia pojazdu uzyskała współczynnik oporu powietrza C_w=0,21. Wszystkie elementy podwozia pochodziły z volkswagena garbusa – jedynie rozstaw osi został skrócony o 20 centymetrów. Montaż zajął tylko trzy miesiące, a samochód wyścigowy był gotowy w lutym 1947 roku.

Po raz pierwszy aerodynamiczny bolid stanął na starcie 24 sierpnia 1947 roku, biorąc udział w wyścigu w Brunszwiku – Braunschweiger Autobahnrennen. Za kierownicą swojego samochodu wyścigowego zasiadł Kurt Kuhnke. Pojazd oznaczono symbolem „VLK” (Vollstrom-Leichtbau-Konstruktion), co w wolnym tłumaczeniu oznacza całkowicie opływową konstrukcję lekką.